De EU- verordening inzake verpakkingen en verpakkingsafval (PPWR) is op 11 februari 2025 in werking getreden en is van toepassing vanaf 12 augustus 2026 .

Deze richtlijn vervangt de vorige verpakkingsrichtlijn en creëert een uniform, EU-breed kader voor verpakkingsontwerp, recyclebaarheid, hergebruik en afvalvermindering .

Voor bedrijven verschuift verpakking hierdoor van een onderwerp dat alleen draait om branding en logistiek naar een fundamentele verplichting op het gebied van compliance , met gevolgen voor inkoop, kwaliteit, duurzaamheid en leveranciersmanagement.

Welke gevolgen heeft dit voor bedrijven?

Verpakkingen voor voedsel en dranken behoren tot de meest streng gereguleerde producten onder de PPWR, omdat ze raakvlakken hebben met voedselveiligheid, hygiëne en milieuprestaties .

Iedereen, van detailhandelaren tot leveranciers, moet er nu voor zorgen dat verpakkingen niet alleen veilig zijn voor contact met voedsel , maar ook voldoen aan de recyclingdoelstellingen.

Succes vereist samenwerking in de hele keten: verwerkers, verpakkingsfabrikanten, distributeurs en detailhandelaren, om te voldoen aan de eisen op het gebied van materialen, transportverpakkingen en etikettering .

Wanneer moeten we ons eraan houden?

• 12 augustus 2026: De kernverplichtingen van PPWR zijn van kracht, inclusief de PFAS-beperkingen met strikte concentratielimieten.

• 1 januari 2029: Drankverpakkingen moeten voor 90% gescheiden worden ingezameld via statiegeldsystemen (DRS).

• 1 januari 2030: Alle verpakkingen moeten voldoen aan minimale recyclebaarheidsnormen ; verpakkingen met meer dan 50% lege ruimte voldoen niet aan de eisen.

Wat kunnen we nu al doen om naleving te garanderen?

• Audit van alle voedselcontact- en transportverpakkingen op PFAS, coatings en inkten.

• Het verzamelen van gegevens over recyclebaarheid en samenstelling voor elk verpakkingstype.

• Door vroegtijdig contact op te nemen met leveranciers om niet-recyclebare of uit meerdere materialen bestaande verpakkingen te vervangen.

Wat zijn de belangrijkste onderwerpen om te overwegen?

• Recyclebaarheid en gerecycled materiaal: Elk plastic onderdeel van een verpakking dat 5% of meer van het totale gewicht uitmaakt , moet een minimaal percentage gerecycled plastic bevatten . Dit betekent dat bedrijven die verpakkingen op de EU-markt brengen, het percentage gerecycled plastic in elk verpakkingstype moeten kunnen aantonen. Deze gegevens worden geverifieerd aan de hand van leveranciersverklaringen of gecertificeerde traceerbaarheidssystemen.

• PFAS-limieten: Vanaf 12 augustus 2026 moeten voedselcontactverpakkingen zoals folie, trays en vetbestendige coatings voldoen aan PFAS-concentratielimieten : 25 ppb (parts per billion) voor elke afzonderlijke PFAS, 250 ppb voor de totale hoeveelheid PFAS en 50 ppm voor het totale fluorgehalte.

• Meerlaagse folies: Meerlaagse folies, waaronder die gebruikt worden voor vlees, kaas of diepvriesproducten, combineren verschillende materialen. Deze materialen zijn moeilijk te recyclen en kunnen risico's met zich meebrengen op het gebied van naleving van de regelgeving. Ze moeten worden beoordeeld aan de hand van de criteria voor recyclebaarheid in toekomstige gedelegeerde wetten; om aan de regelgeving te blijven voldoen, zullen ze waarschijnlijk ten minste een recyclebaarheidsgraad van C (≥ 70%) moeten behalen. Bedrijven moeten ervoor zorgen dat deze producten onder de drempel van 70% recyclebaarheid blijven en zo nodig een herontwerp plannen.

• Verantwoordelijkheid van huismerken: Retailers die producten onder hun eigen merk op de markt brengen, worden beschouwd als producenten in het kader van de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (EPR) en moeten ervoor zorgen dat de verpakking voldoet aan de regelgeving en dat er rapportageverplichtingen zijn, zelfs als die verpakking elders is geproduceerd. Bedrijven die producten onder hun eigen merknaam op de markt brengen, moeten ervoor zorgen dat alle verpakkingen voldoen aan de eisen op het gebied van ontwerp, recyclebaarheid en materiaalgebruik. Niet-conforme verpakkingen mogen na 12 augustus 2026 niet meer op de markt worden gebracht .

• Hergebruik en navulling: De PPWR stelt specifieke hergebruikdoelstellingen voor drankverpakkingen vast voor 2030 en daarna; detailhandelaren moeten retour- of navulsystemen plannen voor de betreffende categorieën. Hoewel de lidstaten verantwoordelijk zijn voor de statiegeldregelingen (DRS) onder de PPWR, betekent de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (EPR) dat bedrijven zich moeten registreren bij de nationale statiegeldregeling en moeten voldoen aan de recyclebaarheids- en ontwerpeisen die deze stelt.