De Europese Verordening inzake ontbossing (EUDR) is op 29 juni 2023 in werking getreden. Deze verordening is ingevoerd om ontbossing en bosdegradatie aan te pakken die verband houden met de import en productie van specifieke grondstoffen binnen de EU. Vanaf 30 december 2025 is deze verordening van toepassing op bedrijven. Dit gebeurt na een controversiële uitstel van de rapportageverplichtingen met een jaar. Dit betekent dat veel organisaties zich momenteel voorbereiden op deze verordening. Dit artikel beoogt de EUDR in detail uit te leggen: wat het inhoudt, wat er van bedrijven wordt verwacht en wie eraan moet voldoen.

Wat is de EUDR?

De EUDR is een verordening die tot doel heeft de aankoop, het gebruik en de consumptie van producten die bijdragen aan ontbossing en bosdegradatie te voorkomen, zowel binnen de EU als wereldwijd. De verordening heeft directe gevolgen voor specifieke grondstoffen die op de EU-markt worden verkocht, om de ontbossing als gevolg van de vraag naar deze producten aan te pakken. De belangrijkste oorzaak van ontbossing is de uitbreiding van landbouwgrond die wordt gebruikt voor de productie van bepaalde grondstoffen. De EUDR richt zich op zeven belangrijke grondstoffen die vaak in verband worden gebracht met ontbossing en bosdegradatie, waaronder palmolie, soja, hout, cacao, koffie, vee en rubber. De EUDR heeft ook gevolgen voor producten die van deze grondstoffen zijn afgeleid, zoals leer, chocolade, banden en meubels.

Wie moet zich aan de EUDR houden?

De EUDR schrijft voor dat elke exploitant of handelaar die deze grondstoffen of daarvan afgeleide producten in de EU levert, moet aantonen dat hij aan de regelgeving voldoet. In de praktijk betekent dit dat exploitanten en handelaren moeten aantonen dat hun producten niet afkomstig zijn van recent ontbost gebied of bijdragen aan de aantasting van bossen. Deze verklaring moet aan alle wettelijke eisen voldoen en gaat vergezeld van een due diligence-verklaring.

• Een operator is elke entiteit binnen de EU die relevante producten op de markt brengt of vanuit de EU exporteert.

• Een handelaar is elke entiteit die relevante producten die zich reeds op de EU-markt bevinden, koopt en verkoopt voor distributie, verdere verwerking of consumptie.

  
  

Producten worden onderverdeeld in producten die op de markt worden gebracht en producten die op de markt beschikbaar worden gesteld. Dit onderscheid is belangrijk voor het begrijpen van de reikwijdte van producten die onder de EUDR vallen.

Producten die op de markt worden gebracht, worden voor het eerst op de EU-markt beschikbaar gesteld. Dit gebeurt wanneer een ondernemer een product voor het eerst beschikbaar stelt voor distributie, consumptie of gebruik in het kader van zijn handelsactiviteiten.

Producten die op de markt worden gebracht , zijn producten die worden geleverd voor distributie, consumptie of gebruik in het kader van commerciële activiteiten. Deze producten moeten in de EU aanwezig zijn, hetzij omdat ze binnen de EU zijn geoogst of geproduceerd, hetzij omdat ze na productie zijn geïmporteerd. Het product moet worden geleverd in het kader van een commerciële activiteit. Dit is het geval wanneer een handelaar relevante producten op de EU-markt levert.

Dit onderscheid is belangrijk omdat producten die op de markt worden gebracht, hun eigen due diligence-verklaring moeten indienen. Producten die op de markt worden aangeboden, kunnen daarentegen verwijzen naar een eerdere due diligence-verklaring, waarmee het product wordt gekoppeld aan de oorspronkelijke due diligence-verklaring die werd opgesteld toen het voor het eerst werd geproduceerd.

Wat houdt een due diligence-verklaring precies in?

Degenen die onder de EUDR vallen, moeten een due diligence-verklaring afgeven. Het doel van deze verklaring is het vaststellen en actueel houden van de procedures en maatregelen die worden gebruikt bij de productie van deze grondstoffen. De due diligence-verklaring omvat het verzamelen van informatie over de betreffende producten, het uitvoeren van een risicobeoordeling en het nemen van risicobeperkende maatregelen om ervoor te zorgen dat er geen ontbossing plaatsvindt als gevolg van deze producten.

1. Informatieverzameling in het kader van traceerbaarheid. De due diligence-verklaring bevat productdetails, hoeveelheid, leveranciers, land van productie en bewijs van legale oogstinformatie. Het is cruciaal om geolocatiecoördinaten van de productiepercelen te verkrijgen en deze informatie in de verklaring op te nemen. De EUDR schrijft specifiek voor dat exploitanten en niet-mkb-handelaren de oorsprong van elk relevant product moeten traceren tot het specifieke perceel waarop het is geteeld, om verantwoording in de toeleveringsketen te waarborgen en schendingen van de regelgeving te voorkomen.

2. Risicobeoordeling en documentatie. Organisaties moeten de in de eerste stap verzamelde gegevens gebruiken als onderdeel van hun risicobeoordeling om de waarschijnlijkheid van niet-naleving te evalueren op basis van de criteria die zijn vastgelegd in de EUDR. Het doel van de risicobeoordeling is niet alleen om de informatie in de due diligence-verklaring te verifiëren, maar ook om de informatie te analyseren op veranderingen in de loop van de tijd. Deze risicobeoordeling moet worden gedocumenteerd en ten minste eenmaal per jaar worden herzien, waarbij de documenten op verzoek beschikbaar moeten zijn voor de bevoegde autoriteiten.

   De risicobeoordeling is gebaseerd op vele variabelen , waaronder de aanwezigheid van bossen, de aanwezigheid van en raadpleging van inheemse bevolkingsgroepen, en zorgen met betrekking tot corruptie in het productieland, evenals de mate van ontbossing.

3. Risicobeperkende maatregelen. Na de risicobeoordeling moeten organisaties de risiconiveaus vaststellen. Als de risico's van niet-naleving verwaarloosbaar klein zijn, moeten organisaties maatregelen nemen om deze te beperken. Organisaties die inkopen in gebieden met een laag risico hebben vereenvoudigde due diligence-vereisten en zijn vrijgesteld van risicobeoordeling en -beperking, tenzij ze relevante informatie ontvangen die wijst op potentiële risico's van niet-naleving.

   
   

Is de EUDR verbonden met andere wetgeving op het gebied van duurzaamheid?

Organisaties die op grond van andere EU-wetgeving, zoals de Richtlijn inzake duurzaamheidsrapportage van bedrijven (CSRD), al verplicht zijn om due diligence in hun waardeketen uit te voeren, kunnen aan hun rapportageverplichtingen voor de EUDR voldoen door de benodigde informatie in hun rapporten voor die andere wetgeving op te nemen.

DeCorporate Sustainability Due Diligence Directive (CSDDD) is een overkoepelend due diligence-kader dat zich richt op sociale en milieuaspecten en een bredere reikwijdte heeft dan de EUDR. Bedrijven die onder de CSDDD vallen, zullen overlappingen vinden tussen de EUDR en de CSDDD, en het harmoniseren van de rapportage-inspanningen zal beide processen vereenvoudigen.

Simvia is een oplossing voor supply chain management die niet alleen voldoet aan de EUDR-normen, maar ook bredere Europese regelgeving zoals de CSRD en CSDDD. Deze aanpak garandeert dat onze oplossingen uitgebreide compliance en gestroomlijnde due diligence bieden voor alle aspecten van de Europese wetgeving.

Wil je meer weten over de rol van Simvia in de EUDR? Neem contact met ons op voor meer informatie.

Neem contact met ons op