Over dit onderzoek

Waarom deze resultaten ertoe doen

In mei/juni 2026 heeft Simvia 276 professionals uit de EU food & beverage supply chain bevraagd over hun huidige PPWR-gereedheid. Respondenten kwamen uit een breed scala aan bedrijfsgroottes en functies, met een bewuste focus op de mensen en organisaties die het meest direct binnen de scope vallen voor de deadline van augustus 2026. 👉 Download de volledige resultaten

De dominantie van Quality Assurance-professionals is opvallend: het weerspiegelt waar PPWR-verplichtingen in de praktijk terechtkomen. Zij zijn verantwoordelijk voor het opvragen van conformiteitsverklaringen bij leveranciers, het beheren van verpakkingsdocumentatie en het waarborgen van traceerbare compliance-registraties — taken die onder PPWR aanzienlijk zijn uitgebreid. Hun antwoorden hebben extra gewicht omdat zij het dichtst bij de dagelijkse compliance werklast staan. 

12% van de functies zijn inkoop, operations en algemeen management. Dit laat zien dat PPWR functies buiten de traditionele kwaliteits- en duurzaamheidsteams ook actief met het topic bezig zijn.

Minstens zo opvallend is de portfolio-blootstelling. Met 72% van de respondenten die aangeeft dat de helft of meer van hun producten in scope valt, en 44% die rapporteert dat hun volledige portfolio wordt geraakt. 

Dit zijn niet de uitzonderlijke gevallen. Dit onderzoek is uitgevoerd met een groep die te maken heeft met een verordening die bijna alles raakt wat ze produceren. De dominantie van middelgrote bedrijven (100–500 medewerkers, 52%) is ook veelzeggend. Deze bedrijven hebben dezelfde verplichtingen als grote ondernemingen, maar meestal zonder toegewijde regulatory teams om de werklast op te vangen.

Samenvatting

Bedrijven werken hard, maar het vertrouwen is laag en de tijd raakt op.

Uit de 276 bevraagde bedrijven komt een helder beeld naar voren: de voorbereiding op PPWR is begonnen, maar is nog niet onder controle. De grote meerderheid van de respondenten is begonnen met het verzamelen van verpakkingsdata en het opvragen van conformiteitsverklaringen bij leveranciers, maar de meesten omschrijven dit als 'work in progress' — met aanzienlijke tekortkomingen in leveranciersbetrokkenheid, interne capaciteit en begrip van wat er precies nodig is.

Vertrouwensniveaus vertellen het duidelijkste verhaal. Gemiddeld beoordelen respondenten hun PPWR-gereedheid op slechts 35%. Met de deadline al over minder dan twee maanden heeft dit grote implicaties voor supply chains door de hele EU. Opvallend: geen enkele respondent was in staat een betekenisvolle schatting te geven van wat PPWR-compliance hen gaat kosten. Het antwoord was telkens een variant van 'onbekend'.

Vier thema's komen consequent terug in de data:

• Dataverzameling is het voornaamste strijdtoneel - De meeste bedrijven besteden hun PPWR-tijd hieraan, maar de medewerking van leveranciers blijft wisselvallig en traag.

• Cross-functionele helderheid ontbreekt - PPWR-verplichtingen liggen het vaakst bij Quality Assurance. Dat is een uitdaging, omdat QA-teams vaak onvoldoende verpakkingsspecifieke kennis hebben en in veel organisaties de cross-functionele afstemming ontbreekt.

• Externe ondersteuning wordt gezocht - Een aanzienlijk aantal bedrijven schakelt consultants, brancheorganisaties en gespecialiseerde tools in om kennis- en capaciteitskloven te overbruggen.

• De deadline is niet de finish - PPWR is een doorlopende compliance-verplichting. Bedrijven die augustus 2026 behandelen als een eenmalig moment, riskeren onvoorbereid te zijn op de volgende fase.

How does your organisation compare?  👉 Download de resultaten

BEVINDING 01 | Geen enkel bedrijf is volledig voorbereid en de deadline nadert snel

De meerderheid werkt actief aan PPWR-compliance, maar 'work in progress' verhult grote verschillen in tempo en diepgang.

Wanneer respondenten werd gevraagd hun PPWR-gereedheid te omschrijven, beschreef geen enkele respondent zichzelf als volledig voorbereid. De antwoorden vielen uiteen in drie brede fasen:

Het goede nieuws is dat de meerderheid van de ondervraagden in beweging is. De uitdaging is dat 'work in progress' heel verschillende dingen betekent binnen organisaties. Voor sommige bedrijven betekent het een gestructureerd project met cross-functioneel eigenaarschap en een leveranciersdataprogramma. Voor andere betekent het een QA-medewerker die e-mails stuurt naar verpakkingsleveranciers en antwoorden verzamelt in Excel.

Wanneer respondenten werd gevraagd wat ze concreet doen, wordt het beeld duidelijker. De meest voorkomende stappen zijn:

• Conformiteitsverklaringen (DoC) en PFAS-vrij verklaringen opvragen bij verpakkingsleveranciers.

• Productportfolio's in kaart brengen om te bepalen welke verpakkingsformaten in scope vallen.

• Webinars en bijeenkomsten van brancheorganisaties bijwonen om de regelgeving te begrijpen.

• Interne spreadsheets en ERP-records aanmaken om verpakkingscomponent data bij te houden.

Dit zijn de juiste basisstappen, maar het laat zien dat de meeste bedrijven zich nog in de informatiefase bevinden en daardoor nog niet in staat zijn om hun PPWR-compliance met vertrouwen en op schaal aan te tonen. Met een portfolio van honderden of duizenden SKU's kan de kloof tussen 'we hebben verzoeken verstuurd aan leveranciers' en 'we hebben gedocumenteerde, audit-klare compliance' aanzienlijk zijn.

WAAROM DIT belangrijk is

Het in kaart brengen van verpakkingsdata en het opzetten van leveranciersdatastromen is geen optioneel voorwerk. Het ís het fundament van het complianceproces zelf. Bedrijven die dit nog niet hebben afgerond, hebben geen betrouwbare manier om te weten welke verplichtingen op hen van toepassing zijn, welke producten risico lopen of welke documentatie een auditor zou verwachten. Hier beginnen is de juiste stap, maar zonder een plan voor opschaling is het risico groot dat organisaties blijven hangen.

This is just one of six findings. 👉 Download de volledige resultaten

BEVINDING 02 | Eén team, veel verplichtingen:PPWR kan geen QA-only taak zijn

Compliance-verplichtingen komen voornamelijk terecht bij QA-teams, vaak zonder de cross-functionele ondersteuning die de verordening vereist.

PPWR is een verordening die raakt aan verpakkingsdesign, inkoop, productie, duurzaamheidsrapportage en juridische documentatie. Toch ligt de verantwoordelijkheid in de meerderheid van de bevraagde bedrijven voornamelijk — en in veel gevallen uitsluitend — bij Quality Assurance.

De concentratie van PPWR-verantwoordelijkheid bij QA is begrijpelijk: deze teams zijn gewend aan het beheren van leveranciersdocumentatie en regelgevingscompliance. Maar PPWR introduceert vereisten die ver buiten het traditionele QA-domein reiken: compliance data per verpakkingslaag, wijzigingen in verpakkingsdesign, uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (EPR) en traceerbaarheid in de supply chain tot aan grondstoffleveranciers.

De meer volwassen structuren die in het onderzoek naar voren komen, zijn echt cross-functioneel van opzet. Verschillende bedrijven richten specifieke PPWR-werkgroepen op die QA, duurzaamheid, inkoop, productie en zelfs finance omvatten — vanuit het besef dat de kosten- en rapportageaspecten van PPWR niet alleen door QA kunnen worden opgepakt.

De situatie van één respondent illustreert het risico van onderbezetting: met PPWR-verantwoordelijkheid uitsluitend bij QA en inkoop die alleen ondersteuning biedt bij data-aanvragen, is het team afhankelijk van een intermediaire verpakkingsleverancier die 'onvoldoende gespecialiseerde kennis heeft over verpakkingsmaterialen om echt van waarde te zijn.' Dit is geen uitzonderlijke situatie in de huidige markt, maar creëert wel een kwetsbare positie.

AANBEVELING

PPWR-compliance vereist een cross-functionele eigenaar, niet alleen cross-functioneel bewustzijn. De meest effectieve structuren geven één persoon eindverantwoordelijkheid voor het gehele programma. En deze persoon beheerd de samenwerking met de afdelingen duurzaamheid (EPR en recyclabiliteitrapportage), inkoop (leveranciersdataverzoeken), legal (verplichting) en QA (documentatie en auditgereedheid).

BEVINDING 03 | Geen enkele leverancier is volledig betrokken

En de meeste leveranciers zijn slechts gedeeltelijk betrokken.

Onder de PPWR eindigt de verplichting om nauwkeurige verpakkingsdata te leveren niet bij de eigen fabriek. Voor merkhouders en retailers moet een aanzienlijk deel van de vereiste documentatie — zoals conformiteitsverklaringen, materiaalcompostitiedata, PFAS-verklaringen en recyclebaarheidsinfo — worden aangeleverd door verpakkingsleveranciers. Draagvlak bij leveranciers is daarom niet alleen relevant, maar cruciaal.

Deze survey resultaten laten duidelijk de één van de grootste frustraties van de PPWR zien 

Geen enkele respondent rapporteerde dat hun leveranciers volledig betrokken zijn bij de PPWR-voorbereiding; slechts 2 respondenten meldden dat leveranciers proactief verpakkingsdata delen. Dit is opvallend. In veel gevallen lopen de bedrijven zelf voor op hun leveranciers, wat een bottleneck creëert die interne niet opgelost kan worden.

De vertrouwensscores laten hetzelfde patroon zien. Bedrijven die weinig vertrouwen hebben in hun PPWR-gereedheid wijzen vooral naar één oorzaak: ontbrekende leveranciersdata.

p de vraag wat het grootste obstakel is bij het verzamelen van verpakkingsdata

bij leveranciers, vielen de antwoorden in vier categorieën:

WAAROM DIT ERTOE DOET

Leveranciersbetrokkenheid is niet alleen een dataverzamelingsprobleem. Een bedrijf kan uitstekende interne processen hebben en toch niet-compliant zijn als verpakkingsleveranciers de vereiste documentatie niet kunnen leveren. Bedrijven kunnen PPWR-verzoeken niet uitsluitend via QA laten verlopen. Wanneer leveranciers niet reageren, moeten inkoop en commerciële teams worden betrokken. Blijvend ontbrekende leveranciersdata is niet alleen een operationeel probleem, maar een direct compliancerisico dat intern geëscaleerd moet worden.

BEVINDING 04 | 4 extra uur per persoon per week en de meeste bedrijven vertrouwen nog op spreadsheets

De tijdsinvestering is fors en groeiend. De meeste bedrijven zoeken daarbij externe ondersteuning.

PPWR-compliance is een aanzienlijke toevoeging aan de werkweek. Respondenten werd gevraagd te schatten hoeveel tijd hun teams wekelijks besteden aan PPWR-gerelateerde taken, bovenop de normale werkzaamheden:

De meerderheid van de respondenten spendeert 1-3 of 4-8 uur per week, en dit cijfer zal waarschijnlijk stijgen naarmate de deadline van augustus nadert. Daarmee is de impact op de vaak kleine teams aanzienlijk. Bij teams van twee of drie mensen dat al dagelijkse leverancierskwaliteitsprogramma's beheert, voegt PPWR al snel het equivalent van een halve werkdag per week per persoon toe.

Als reactie op deze druk schakelen veel bedrijven externe ondersteuning in. De gebruikte tools en ondersteuningskanalen lopen sterk uiteen:

De categorie 'overig' is veelzeggend: meerdere respondenten beschreven dat ze tools aan het evalueren zijn, tegelijkertijd meerdere webinars bijwonen, consultantinput combineren met interne spreadsheets en algemene AI-tools zoals Microsoft CoPilot gebruiken voor onderzoek. Dit is geen beeld van teams met een gestructureerde PPWR-toolset. Het is een beeld van bedrijven die improviseren onder tijdsdruk.

Meerdere respondenten gaven aan behoefte te hebben aan een tool die niet alleen PPWR aankan, maar ook bredere EU-verpakkings- en duurzaamheidsregelgeving. Met in het achterhoofd dat de PPWR waarschijnlijk niet de laatste regelgeving op dit vlak is. De behoefte aan geïntegreerde, toekomstbestendige compliance-infrastructuur is er. De tijdslijn om de mogelijkheden zorgvoldig te evalueren en te implementeren staat onder druk.

DE VERBORGEN KOSTEN

De uren die nu aan PPWR worden besteed, zijn grotendeels ongestructureerd: handmatige data-aanvragen, spreadsheetcompilatie en e-mailthreads met leveranciers. Deze aanpak kan bedrijven misschien door augustus 2026 heen helpen, maar schaalt niet. Elk uur dat besteed wordt aan handmatig databeheer is een uur dat niet beschikbaar is voor de volgende compliancecyclus, die begint zodra de eerste deadline voorbij is.

👉 Download en deel met je collega’s

BEVINDING 05 | Zelfs de grootste bedrijven scoren 1% op compliance-vertrouwe 

Een gemiddelde vertrouwensscore van 35% twee maanden voor de deadline wijst op meer dan een gewone deadline-spanning.

Respondenten werden gevraagd: als je nu een audit zou ondergaan, hoe zeker ben je dat je PPWR-compliant zou zijn? De resultaten zijn duidelijk:

Bedrijfsgrootte biedt hier geen bescherming. De laagste score van slechts 1% kwam van een van de grootste bedrijven in het onderzoek, met meer dan 1.000 medewerkers. De hoogste score (90%) kwam van een bedrijf waarvan de leveranciers vanaf het begin betrokken waren en proactief verpakkingsdata deelden. Dit is een unieke positie en precies het soort leveranciersrelatie dat de rest van de sector probeert op te bouwen.

Voorzichtigheid geboden

Een veelvoorkomende aanname is dat PPWR-compliance de verantwoordelijkheid van de leverancier is. Dat is niet het geval.

De regelgeving is hier duidelijk over: de producent, de partij die verpakte producten onder eigen naam of merk op de EU-markt brengt, draagt de volledige juridische verantwoordelijkheid voor conformiteit.

Leveranciers moeten de benodigde data en documentatie aanleveren, maar kunnen die aansprakelijkheid niet overnemen. Wanneer een verpakking niet aan de PPWR voldoet, ligt de handhaving en verantwoordelijkheid bij jouw organisatie.

Drie thema’s kwamen steeds terug in de onderbouwing: 

1. Onduidelijkheid over de regelgeving

Vooral handelaren, retailers en leveranciers worstelen met de vraag welke verplichtingen voor hen gelden. Die onzekerheid is niet verrassend: de verantwoordelijkheden binnen de PPWR verschillen per rol in de keten en de regelgeving is op sommige punten complex te interpreteren.

2. Missende leveranciersdata

 Hoeveel interne capaciteit je ook inzet, zonder medewerking van leveranciers blijft deze kwetsbaarheid bestaan.

De afhankelijkheid van leveranciers voor belangrijke compliancedocumenten creëert een structurele kwetsbaarheid die  je intern niet kunt oplossen:

Dit zijn geen uitzonderingen. Het is de kerndocumentatie die nodig is voor een geldige conformiteitsverklaring. Zonder deze documentatie kan het vertrouwen in compliance nergens anders naartoe dan omlaag.

3. Tijd- en personeelsbeperkingen

De druk op capaciteit die PPWR creëert, wordt sterk gevoeld. Meerdere respondenten noemden gebrek aan tijd en personeel als directe redenen voor laag vertrouwen. Niet onwil om te voldoen, maar een echte capaciteitsbeperking.

BelangrijkeContext

Een lage gereedheidsscore betekent niet dat organisaties in augustus niet compliant zullen zijn. Veel bedrijven zijn inmiddels gestart en zullen de eerste PPWR-deadline waarschijnlijk halen. De vraag is echter wat er daarna gebeurt.

PPWR is geen eenmalige exercitie. De verpakkingsdata, leveranciersinformatie en documentatie die vandaag worden verzameld, moeten ook in de toekomst beheerd en onderhouden worden. Nieuwe verplichtingen zullen volgen en vragen om een structurele aanpak.

Organisaties die zich volledig richten op de deadline van augustus, zonder een schaalbaar proces op te zetten, zullen dezelfde uitdagingen telkens opnieuw tegenkomen.

BEVINDING 06 | 100% van de bedrijven weet niet wat PPWR hen gaat kosten

100% van de respondenten kon geen accurate kostenschatting geven. Dit is geen onverschilligheid, het weerspiegelt de verwarring van bedrijven over welk deel van de regelgeving op hen van toepassing is en over de EPR-tariefstructuur.

Wellicht de meest opvallende bevinding van het onderzoek: geen enkele respondent kon een betekenisvolle schatting geven van wat PPWR-compliance hun bedrijf gaat kosten. Elk antwoord op de kostenvraag, van bedrijven van alle groottes, in alle sectoren, in alle gereedheidsfases, was een variant van 'onbekend'.

Het feit dat veel organisaties de kosten van PPWR-compliance nog niet kunnen inschatten, is niet simpelweg een tekortkoming in de financiële planning. Het wijst op een fundamenteler probleem: zonder inzicht in welke producten verpakkingsaanpassingen vereisen, welke data en documentatie van leveranciers nodig zijn en welke EPR-verplichtingen gelden in welke markten, is een betrouwbare kosteninschatting simpelweg niet mogelijk.

De kosten van PPWR-compliance zijn bovendien breed en divers. Denk aan investeringen in nieuwe verpakkingsmaterialen om te voldoen aan eisen rondom recyclebaarheid of hergebruik, EPR-registraties en bijbehorende vergoedingen in verschillende EU-lidstaten, interne uren voor dataverzameling, documentatie en auditvoorbereiding, externe kosten voor juridisch en technisch advies, en investeringen in systemen om complianceprocessen te beheren en op te schalen.

Het risico van missende informatie

Het ingaan van een nieuwe compliancecyclus zonder kostenmodel brengt meerdere risico’s met zich mee: budgettekorten tijdens het traject, het onvermogen om goed onderbouwde sourcingbeslissingen te nemen en blootstelling aan EPR-kosten die niet zijn begroot. Naarmate compliance-data beschikbaar komt, meestal via het leveranciersdocumentatieproces, is het opbouwen van een begroting geen optie maar een noodzaak.

Conclusie: Augustus is het startpunt, niet de finishlijn

De bedrijven die aan deze survey hebben deelgenomen, zijn allesbehalve afwachtend. Zij investeren tijd, geld en aanzienlijke organisatorische inspanningen in de voorbereiding op de PPWR. Terecht. De deadline nadert en de gevolgen van non-compliance zoals verpakkingsrecalls, hogere EPR-kosten en reputatierisico’s richting retailpartners zijn reëel.

Maar de data legt ook een trend bloot. Inspanningen zonder goede infrastructuur zijn niet schaalbaar. Handmatige processen die werken voor 50 SKU’s lopen vast bij 500. Leveranciersmailtjes die in mei nog beheersbaar lijken, worden tijdens een audit in oktober onwerkbaar.

De vraag voor elke organisatie in deze survey is daarom niet alleen of zij genoeg doen om 12 augustus te halen, maar ook of wat zij vandaag bouwen in 2027 nog steeds werkt.

Het goede nieuws is dat de kloof tussen deze twee scenario’s minder groot is dan ze lijkt. Veel van de bedrijven in deze survey leggen al de juiste basis: zij brengen hun portfolio in kaart, werken gestructureerd samen met leveranciers en bouwen multidisciplinaire teams op. Daarmee leggen zij de fundering voor Scenario B, ook al voelen zij zich nog niet volledig voorbereid. De data die zij vandaag verzamelen, is het fundament voor alles wat daarna volgt.

De prioriteit voor de komende weken en maanden is om die data om te zetten in een duurzaam systeem: een systeem dat compliance zichtbaar, auditbaar en continu beheersbaar maakt, in plaats van een project dat telkens opnieuw moet worden opgestart wanneer een nieuwe verplichting zich aandient.

Augustus is het startpunt van PPWR, niet de finishlijn

Bijlage: Survey methode

Dit rapport is gebaseerd op een survey onder 276 professionals binnen de Europese food & beverage supply chain, uitgevoerd in mei en juni 2026.

Alle antwoorden zijn geanonimiseerd. Waar directe citaten zijn gebruikt, zijn deze waar nodig licht aangepast voor de leesbaarheid en vertaald, waarbij de oorspronkelijke betekenis van de respondent behouden is gebleven. In dit rapport worden geen personen, bedrijven of e-mailadressen geïdentificeerd.